ശ്രീകൃഷ്ണ കഥകൾ

(കേവലം നൂറ്റമ്പത് വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് നടന്ന ഒരു സംഭവമാണ്)

‘ ശ്രീകൃഷ്ണ ഭക്തനായ ഒരു മഹാത്മാവിനു വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ ബദരീനാഥനെ കാണണം എന്ന അതിയായ ആഗ്രഹം ഉണ്ടായി . എന്നാൽ ജീവിത പ്രാരാബ്ദങ്ങൾ കൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന് പോകാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
കാലം കുറെ കഴിഞ്ഞു . അദ്ദേഹത്തിന് വയസ്സായി. ഒരു ദിവസം അദ്ദേഹത്തിന് ബദരിയിൽ പോകാൻ അവസരം ലഭിച്ചു. വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ട് ദിവസങ്ങളോളം നടന്ന്‌ ആഹാരവും ഉറക്കവും ഇല്ലാതെയായിരുന്നു യാത്ര. എന്നാൽ ഈ കഷ്ടത ഒന്നും തന്നെ അദ്ദേഹത്തെ ബാധിച്ചില്ല. മനസ്സ് മുഴുവൻ അദ്ദേഹം കേട്ട ബദരീശന്റെ കഥകളിൽ മുഴുകി വഴിയിൽ മുഴുവൻ അതെല്ലാം കണ്ണനോട് പറഞ്ഞു കൊണ്ടായിരുന്നു യാത്ര.
അവസാനം അദ്ദേഹം ബദരിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ രാത്രിയായി . അവിടെ അദ്ദേഹം കണ്ടത്‌ മന്ദിരം പൂട്ടി ഇറങ്ങുന്ന പൂജാരിയെയാണ് .

ബദരിയിൽ ആറു മാസം മാത്രമേ പൂജക്കായി തുറക്കുകയുള്ളു. പൂജ കഴിഞ്ഞു നട പൂട്ടിയാൽ ആറു മാസം കഴിയാതെ തുറക്കില്ല .
അങ്ങിനെ നടപൂട്ടി ഇറങ്ങുന്ന സമയമാണ് അദ്ദേഹം അവിടെ എത്തിയത്. ആ ഭക്തൻ ഉറക്കെ കരഞ്ഞുകൊണ്ട്‌ പൂജാരിയുടെ കാൽക്കൽ വീണു , ഒന്ന് തുറന്നു തരൂ. ഒരു നിമിഷം മാത്രം ഭഗവാനെ ഒന്ന് കാണാൻ അനുവദിക്കണം എന്നപേക്ഷിച്ചു . പക്ഷെ നടയടച്ചാൽ ആറുമാസം കഴിയാതെ തുറക്കാൻ പാടില്ല എന്നത് അലംഘനീയമായ നിയമമാണ്. പൂജാരി ആ ഭക്തനെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാൻ കുറേ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ ഭകതൻ തന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പൂജാരിയോട് പറഞ്ഞു. ഇനി പോയി ആറുമാസം കഴിഞ്ഞു വരൂ അല്ലാതെ ഒന്നിനും കഴിയില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ സഹതാപത്തോടെ ആ പൂജാരി പോയി.

പത്തു മിനിറ്റു മുൻപ് വന്നിരുന്നെങ്കിൽ അദ്ദേഹത്തിന് ദർശനം ലഭിക്കുമായിരുന്നു. ഇനി ഇത്രയും പ്രായമായ ആ സാധുവിന് എങ്ങനെ ആറുമാസം കഴിയുമ്പോൾ വരാൻ കഴിയും ? മഞ്ഞു മൂടിക്കിടക്കുന്ന ഈ ആറുമാസം എവിടെയും തങ്ങാനും സാധ്യമല്ല. അദ്ദേഹത്തെ ഈ രാത്രിയിൽ കൂടെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു വന്ന് നാളെ രാവിലെ നല്ല വാക്ക് പറഞ്ഞ്‌ തിരിച്ച് അയയ്ക്കമായിരുന്നു. എന്നിങ്ങനെ ചിന്തിച്ചു പൂജാരി അസ്വസ്ഥനായി .
എന്നാൽ ആ ഭക്തൻ “കൃഷ്ണാ ” എന്ന് ഉറക്കെ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് നിസ്സഹായനായി ബദരീനാഥന്റെ മുന്നിൽ കുഴഞ്ഞു വീണു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിലവിളി കേട്ട് ഒരാട്ടിടയൻ അവിടെ ഓടിയെത്തി . അദ്ദേഹത്തെ താങ്ങി എഴുന്നേല്പിച്ചു അടുത്തുള്ള തന്റെ ഗുഹയിലേയ്ക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോയി .അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലും മുഖവും കഴുകിച്ചു വെള്ളം കുടിക്കുവാൻ കൊടുത്തു. എന്നിട്ട് ആ ഭക്തന്റെ കാൽ തടവിക്കൊടുത്തുകൊണ്ട് കാൽക്കൽ ഇരുന്ന്‌ വിശേഷങ്ങൾ ചോദിച്ചു. എല്ലാം കേട്ട് കഴിഞ്ഞ്‌ ആ ബാലൻ പറഞ്ഞു .

“അങ്ങ് വിഷമിക്കേണ്ട. ഇവിടുത്തെ പൂജാരി മഹാ ദയാലുവാണ്‌. അങ്ങയുടെ മനസ്സ് മനസ്സിലാക്കി തീർച്ചയായും നാളെ രാവിലെ അങ്ങക്ക്‌ വേണ്ടി നട തുറക്കും തീർച്ച. സമാധാനമായി ഉറങ്ങു “

ഇത് കേട്ട ആ ഭക്തൻ പറഞ്ഞു.

“എന്റെ കൃഷ്ണൻ വന്നു പറഞ്ഞത് പോലെ ആശ്വാസം തരുന്നു നിന്റെ വാക്കുകൾ. പക്ഷെ കുഞ്ഞേ എനിക്ക് നാളെ ഭഗവാനെ കാണുന്നതുവരെ ഉറങ്ങാൻ കഴിയും എന്ന് തോന്നുന്നില്ല.

ആ ബാലന്റെ കണ്ണുകൾ വികസിച്ചു .

“കൃഷ്ണനോ അതാരാണ് അങ്ങയുടെ മകനാണോ ?”
“കുഞ്ഞേ എല്ലാവർക്കും നാഥനായ കൃഷ്ണനെ കുറിച്ച് നീ കേട്ടിട്ടില്ലേ? മയാമനുഷ ബാലനായി ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ച്‌ ആടിയ സുന്ദരലീലകളെകുറിച്ച് കേട്ടിട്ടില്ലേ?”

സ്വാമി ഈ കാട്ടിൽ കഴിയുന്ന എനിക്ക് ഇതെല്ലാം ആരാണ് പറഞ്ഞു തരുന്നത്? അങ്ങേക്ക് വിഷമമില്ലെങ്കിൽ ഉറക്കം വരുന്നത് വരെ എനിക്ക് ആ കൃഷ്ണകഥകൾ പറഞ്ഞു തരൂ “

അത് കേട്ട് അദ്ദേഹം സന്തോഷത്തോടെ കണ്ണന്റെ കഥകൾ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. കഥകൾ ആസ്വദിച്ചു കേട്ട ആ ബാലൻ കൃഷ്ണകഥകളിൽ മുഴുകി കൃഷ്ണനായി മുന്നിൽ നില്ക്കുന്നത് പോലെ ആ ഭക്തന് അനുഭവപ്പെട്ടു. രണ്ടു പേരും പരമാനന്ദത്തിൽ മുങ്ങി. നേരം നന്നായി പുലർന്നു. രണ്ടുപേരും ആ രാത്രി ഉറങ്ങിയില്ല. കുളിയും സന്ധ്യാവന്ദനവും കഴിഞ്ഞ്‌ അദ്ദേഹം ഇടയബാലൻ പറഞ്ഞത് പോലെ ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയി നോക്കാം എന്ന് കരുതി പുറപ്പെട്ടു. ബാലൻ അദ്ദേഹത്തെ നമസ്കരിച്ചു ആടുമേക്കാൻ പോയി. ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിയ ആ മഹാത്മാവ് അത്ഭുതപ്പെട്ടു . ആറുമാസം കഴിഞ്ഞേ തുറക്കു എന്ന് പറഞ്ഞ ക്ഷേത്രനട തുറന്നിരിക്കുന്നു. വീണു നമസ്കരിച്ചു. എത്ര കാലമായി ആഗ്രഹിച്ച ആ പുണ്യ ദർശനം. ആത്മാനന്ദത്തൽ എല്ലാം വിസ്മരിച്ചു കുറെ സമയം ഇരുന്നു. ആനന്ദത്തിൽ നിന്നും ഉണർന്ന അദ്ദേഹം പൂജാരിയുടെ മുന്നിൽ വീണു നമസ്കരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു

അങ്ങയുടെ പരമ കാരുണ്യത്താൽ എന്റെ ചിരകാലാഭിലാഷം സാധിച്ചു. ഇനിയും ആറുമാസം വന്നു ദർശനം എന്നത് സാധിക്കാത്ത കാര്യമാണ്.”
പൂജാരി അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു

“അങ്ങ് പറയുന്നത് ഒന്നും തന്നെ എനിക്ക് മനസ്സിലാവുന്നില്ല. ഈ ആറുമാസം അങ്ങ് എവിടെ ആയിരുന്നു? ഞാൻ ഇക്കാലമൊക്കെയും അങ്ങയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു വിഷമിക്കുകയായിരുന്നു. ആറുമാസം കഴിഞ്ഞു ഇന്ന് നട തുറന്ന ഈ ദിവസം തന്നെ കൃത്യമായി അങ്ങെങ്ങിനെ ഇവിടെ എത്തി?”

“എന്ത്! ആറുമാസമോ? ഞാൻ ഇന്നലെ വൈകീട്ടല്ലേ ഇവിടെ വന്നത്?”
വിഷമിച്ചു തളർന്നു വീണപ്പോൾ ഇടയബാലൻ വന്നതും ഭക്ഷണം തന്നു സൽക്കരിച്ചതും പുലരും വരെ കൃഷ്ണ കഥകൾ പറഞ്ഞിരുന്ന് രാവിലെ ആ ബാലൻ പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് ഇന്ന് ഇവിടെ വന്ന് നോക്കീട്ടു തിരിച്ചു പോകാം എന്ന് കരുതിയതാണ് എന്നുമള്ള ആ ഭാഗവതോത്തമന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട പൂജാരി അദ്ദേഹത്തെ സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ചു . ആ പ്രദേശത്ത് അങ്ങിനെ ഒരു ഗുഹയോ ഇടയ ബാലനോ ഇല്ലായിരുന്നു. മാത്രമല്ല ഈ ആറുമാസക്കാലം ആ പ്രദേശം മുഴുവനും മഞ്ഞു മൂടിക്കിടക്കുകയായിരുന്നു.

സർവ്വാത്മ സമർപ്പണത്തോടെയുള്ള നിഷ്ക്കാമ ഭക്തിക്കു മുൻപിൽ കാലദേശങ്ങൾക്കു എന്ത് സ്ഥാനം ?

കണ്ണന് ഏറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ള കാര്യം എന്താന്നറിയോ? കണ്ണന്റെ കഥകൾ പറയുന്നതാണ്.

ശ്രവണ പ്രിയനാണ് കണ്ണൻ. കണ്ണന്റെ കഥകൾ പറയുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരുടെ കൂടെ കണ്ണൻ സദാ സച്ചിതാനന്ദ സ്വരൂപനായി ഉണ്ടാകും. ഇനിയിപ്പോൾ കേൾക്കാൻ ആളില്ലെങ്കിലും പറയാം. ഉളളിൽ ഇരിക്കുന്ന കണ്ണനോട് . അങ്ങിനെ കഥ പറയാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ കണ്ണൻ വിട്ടുമാറാതെ കൂടെത്തന്നെ ഉണ്ടാകും

ഹരേ രാമ ഹരേ രാമ
രാമ രാമ ഹരേ ഹരേ
ഹരേ കൃഷ്ണ ഹരേ കൃഷ്ണ
കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ ഹരേ ഹരേ

Madhurashtakam മധുരാഷ്ടകംमधुराष्टकम्

Madhurashtakam മധുരാഷ്ടകം
मधुराष्टकम्
Hindu Bhakti Philosopher poet  Sri pad Vallabha Aacharya ,the founder of the Pushti Marga and philosophy of Shuddhaadvaita. It is written in respect of Lord Krishna.


Sripad Vallabhacharya flourished under the patronage of the Vijayanagara King Sri Krishnadevarya in the late 15 th  century Karnataka State.
Mahaprabhu Srimad Vallabhacharya is one of the greatest sage-philosophers of India, who belonged to a Telugu family, was one of the foremost followers of Bhakthi Marga and established his philosophy of Pushti Marga in North India during the 16th century. His Bhakthi was much more than devotion. It was becoming mad in the thought of God. According to him the devotee does not see anything except his Lord everywhere. Madhurashtakam written by him sees sweetness in his lord inch by inch.

He created many other literary pieces including the Vyasa Sutra Bhashya, Jaimini Sutra Bhasya, Bhagavata Tika Subodhini, Pushti Pravala Maryada and Siddhanta Rahasya in Sanskrit.
aṣṭakam is made up of eight stanzas.
_________________________
अधरं मधुरं वदनं मधुरं नयनं मधुरं हसितं मधुरम् ।

हृदयं मधुरं गमनं मधुरं मधुराधिपतेरखिलं मधुरम् ॥१॥

Adharam Madhuram Vadanam Madhuram Nayanam Madhuram Hasitam Madhuram |

Hrdayam Madhuram Gamanam Madhuram Madhura-Adhipater-Akhilam Madhuram ||1||

Meaning:

1.1: (O Krishna) Your Lips are Sweet and Charming, Your Face is Sweet and Charming, Your Eyes are Sweet and Charming and Your Laughter is Sweet and Charming,

1.2: (O Krishna) Your Heart is Sweet and Charming and Your Going is Sweet and Charming; Everything about You is Sweet and Charming, O Lord of Sweetness.

वचनं मधुरं चरितं मधुरं वसनं मधुरं वलितं मधुरम् ।

चलितं मधुरं भ्रमितं मधुरं मधुराधिपतेरखिलं मधुरम् ॥२॥

Vacanam Madhuram Caritam Madhuram Vasanam Madhuram Valitam Madhuram |

Calitam Madhuram Bhramitam Madhuram Madhura-Adhipater-Akhilam Madhuram ||2||

Meaning:

2.1: (O Krishna) Your Speech is Sweet and Charming, Your Nature is Sweet and Charming, Your Garments are Sweet and Charming and Your Bent Posture is Sweet and Charming,

2.2: (O Krishna) Your Walking is Sweet and Charming and Your Creation of Confusion is Sweet and Charming; Everything about You is Sweet and Charming, O Lord of Sweetness.

वेणुर्मधुरो रेणुर्मधुरः पाणिर्मधुरः पादौ मधुरौ ।

नृत्यं मधुरं सख्यं मधुरं मधुराधिपतेरखिलं मधुरम् ॥३॥

Vennur-Madhuro Rennur-Madhurah Paannir-Madhurah Paadau Madhurau |

Nrtyam Madhuram Sakhyam Madhuram Madhura-Adhipater-Akhilam Madhuram ||3||

Meaning:

3.1: (O Krishna) Your Flute is Sweet and Charming, Your Flowers ( with Pollen ) are Sweet and Charming, Your Hands are Sweet and Charming and Your Feet are Sweet and Charming,

3.2: (O Krishna) Your Dance is Sweet and Charming and Your Friendship is Sweet and Charming; Everything about You is Sweet and Charming, O Lord of Sweetness.

गीतं मधुरं पीतं मधुरं भुक्तं मधुरं सुप्तं मधुरम् ।

रूपं मधुरं तिलकं मधुरं मधुराधिपतेरखिलं मधुरम् ॥४॥

Giitam Madhuram Piitam Madhuram Bhuktam Madhuram Suptam Madhuram |

Ruupam Madhuram Tilakam Madhuram Madhura-Adhipater-Akhilam Madhuram ||4||

Meaning:

4.1: (O Krishna) Your Singing is Sweet and Charming, Your Drinking is Sweet and Charming, Your Eating is Sweet and Charming and Your Sleeping is Sweet and Charming,

4.2: (O Krishna) Your Form is Sweet and Charming and Your Mark on Forehead is Sweet and Charming; Everything about You is Sweet and Charming, O Lord of Sweetness.

करणं मधुरं तरणं मधुरं हरणं मधुरं रमणं मधुरम् ।

वमितं मधुरं शमितं मधुरं मधुराधिपतेरखिलं मधुरम् ॥५॥

Karannam Madhuram Tarannam Madhuram Harannam Madhuram Ramannam Madhuram |

Vamitam Madhuram Shamitam Madhuram Madhura-Adhipater-Akhilam Madhuram ||5||

Meaning:

5.1: (O Krishna) Your Acts are Sweet and Charming, Your Carrying Over is Sweet and Charming, Your Stealing is Sweet and Charming and Your Divine Love Play is Sweet and Charming,

5.2: (O Krishna) Your Exuberance is Sweet and Charming and Your Relaxation is Sweet and Charming; Everything about You is Sweet and Charming, O Lord of Sweetness.

गुञ्जा मधुरा माला मधुरा यमुना मधुरा वीची मधुरा ।

सलिलं मधुरं कमलं मधुरं मधुराधिपतेरखिलं मधुरम् ॥६॥

Gun.jaa Madhuraa Maalaa Madhuraa Yamunaa Madhuraa Viicii Madhuraa |

Salilam Madhuram Kamalam Madhuram Madhura-Adhipaterakhilam Madhuram ||6||

Meaning:

6.1: (O Krishna) Your Humming is Sweet and Charming, Your Garland is Sweet and Charming, Your Yamuna is Sweet and Charming and Your Waves (of Yamuna) is Sweet and Charming,

6.2: (O Krishna) Your Water (of Yamuna) is Sweet and Charming and Your Lotus is Sweet and Charming; Everything about You is Sweet and Charming, O Lord of Sweetness.

गोपी मधुरा लीला मधुरा युक्तं मधुरं मुक्तं मधुरम् ।

दृष्टं मधुरं शिष्टं मधुरं मधुराधिपतेरखिलं मधुरम् ॥७॥

Gopii Madhuraa Liilaa Madhuraa Yuktam Madhuram Muktam Madhuram |

Drssttam Madhuram Shissttam Madhuram Madhura-Adhipaterakhilam Madhuram ||7||

Meaning:

7.1: (O Krishna) Your Gopis (Cowherd Girls) are Sweet and Charming, Your Divine Play is Sweet and Charming, Your Togetherness is Sweet and Charming and Your Setting Free is Sweet and Charming,

7.2: (O Krishna) Your Glance is Sweet and Charming and Your Courtesy is Sweet and Charming; Everything about You is Sweet and Charming, O Lord of Sweetness.

गोपा मधुरा गावो मधुरा यष्टिर्मधुरा सृष्टिर्मधुरा ।

दलितं मधुरं फलितं मधुरं मधुराधिपतेरखिलं मधुरम् ॥८॥

Gopaa Madhuraa Gaavo Madhuraa Yassttir-Madhuraa Srssttir-Madhuraa |

Dalitam Madhuram Phalitam Madhuram Madhura-Adhipaterakhilam Madhuram ||8||

Meaning:

8.1: (O Krishna) Your Gopas (Cowherd Boys) are Sweet and Charming, Your Cows are Sweet and Charming, Your Staff is Sweet and Charming and Your Creation is Sweet and Charming,

8.2: (O Krishna) Your Breaking is Sweet and Charming and Your Making is Sweet and Charming; Everything about You is Sweet and Charming, O Lord of Sweetness.

वल्लभ आचार्य
अधरं मधुरं
वदनं मधुरं
नयनं मधुरं
हसितं मधुरम् ‌।
हृदयं मधुरं
गमनं मधुरं
मधुराधिपतेरखिलं मधुरम् ‌॥ १ ॥1

वचनं मधुरं
चरितं मधुरं

वसनं मधुरं
वलितं मधुरम्‌ ।
चलितं मधुरं
भ्रमितं मधुरं
मधुराधिपतेरखिलं मधुरम्‌ ॥ २ ॥

वेणुर्मधुरो
रेणुर्मधुरः
पाणिर्मधुरः
पादौ मधुरौ ।
नृत्यं मधुरं
सख्यं मधुरं
मधुराधिपतेरखिलं मधुरम्‌ ॥ ३ 
___________________
अधरं मधुरं वदनं मधुरं नयनं मधुरं हसितं मधुरम्।

हदयं मधुरं गमनं मधुरं मधुराधिपतेरखिलं मधुरम्॥१॥

वचनं मधुरं चरितं मधुरं वसनं मधुरं वलितं मधुरम्।

चलितं मधुरं भ्रमितं मधुरं मधुराधिपतेरखिलं मधुरम्  ॥२॥

वेणुर्मधुरो रेणुर्मधुर: पाणिर्मधुर: पादौ मधुरौ।

नृत्यं मधुरं सख्यं मधुरं मधुराधिपतेरखिलं मधुरम्॥३॥

गीतं मधुरं पीतं मधुरं भुक्तं मधुरं सुप्तं मधुरम्।

रुपं मधुरं तिलकं मधुरं मधुराधिपतेरखिलं मधुरम्॥४॥

करणं मधुरं तरणं मधुरं हरणं मधुरं रमणं मधुरम्।

वमितं मधुरं शमितं मधुरं मधुराधिपतेरखिलं मधुरम् ॥५॥

गुन्जा मधुरा माला मधुरा यमुना मधुरा वीची मधुरा।

सलिलं मधुरं कमलं मधुरं मधुराधिपतेरखिलं मधुरम् ॥६॥

गोपी मधुरा लीला मधुरा युक्तं मधुरं मुक्तं मधुरम्।

दृष्टं मधुरं शिष्टं मधुरं मधुराधिपतेरखिलं मधुरम्॥७॥

गोपा मधुरा गावो मधुरा यष्टिर्मधुरा सृष्टिर्मधुरा।

दलितं मधुरं फलितं मधुरं मधुराधिपतेरखिलं मधुरम्॥८॥
_______________________
Reference :_- https://en.wikipedia.org/wiki/Madhur%C4%81%E1%B9%A3%E1%B9%ADakam

https://mightykrishna.wordpress.com/2018/09/02/madhurastakam-the-sweetness-of-bhagawan-shri-krishna/

नागानन्दनाथ

http://naganandanatha.blogspot.com/?m=1

नागानन्दनाथ

http://naganandanatha.blogspot.com/?m=1

Kurukshetram

~❁🍅❁══❁🌳🦋🌳══❁🍅❁~

🔰ॐ🔰~🔰ॐ🔰

✨▪✨▪✨▪✨▪✨▪✨

ശ്രീമദ് ഭഗവദ് ഗീത

അദ്ധ്യായം രണ്ട്
✨▪✨▪✨▪✨▪✨▪✨

സാംഖ്യ യോഗം
✨▪✨▪✨▪✨▪✨▪✨

[ഭഗവാനിൽ ശരണാഗതി പ്രപിക്കുക മാത്രമാണ് തന്റെ കർത്തവ്യം എന്നു മനസ്സിലാക്കിയ ആ അർജ്ജുനൻ , തന്റെ ഈ സംശയഗ്രസ്തമായ മനസ്സിന് ഒരു പരിഹാരം സാധിച്ചുതരൂ ഭഗവാനേ എന്ന രീധിയിൽ ,സ്വയം ശിഷ്യത്വപ്പെടുകയാണ്.]

✨▪✨▪✨▪✨▪✨▪✨

🌹_ ശ്ലോകം – 7_🌹

✨▪✨▪✨▪✨▪✨▪✨

കാർപ്പണ്യദോഷോപഹതസ്വഭാവഃ

പൃച്ഛാമി ത്വാം ധർമ്മ സം മൂഢചേതാഃ

യച് ഛ്രേയഃ സ്യാന്നിശ്ചിതം ബ്രൂഹി തന്മേ

ശിഷ്യസ്തേഽഹം ശാധി മാം ത്വാം പ്രപന്നം.

✨▪✨▪✨▪✨▪✨▪✨

കാർപ്പണ്യ / ദോഷഃ /ഉപഹത / സ്വഭാവഃ /
പൃച്ഛാമി / ത്വാം / ധർമ്മ / സംമൂഢചേതാഃ /
യത് / ശ്രേയഃ / സ്യാദ് / നിശ്ചിതം / ബ്രൂഹി / തത് / മേ /
ശിഷ്യഃ / തേ / അഹം /ശാധി / മാം / ത്വാം / പ്രപന്നം /

✨▪✨▪✨▪✨▪✨▪✨

✨പദങ്ങളുടെ അർത്ഥം✨

കാർപ്പണ്യദോഷോപഹതസ്വഭാവഃ = അജ്ഞാന ദോഷംകൊണ്ട് മങ്ങിപ്പോയ സ്വഭാവത്തോടു കൂടിയവനും.

(അറിവില്ലായ്മ എന്ന ദോഷത്താൽ സ്വഭാവം മൂഢപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.)

ഒപ്പം

ധർമ്മസംമൂഢചേതാഃ = ധർമ്മം ഏതെന്ന്‌ സംശയിക്കുന്ന മനസ്സോടു കൂടിയവനുമായ

അഹം = ഞാൻ

ത്വാം = അങ്ങയോട്

പൃച്ഛാമി = ചോദിക്കുന്നു

ശ്രേയഃ = ശ്രേയസ്സായി

യത് തത്സ്യാത് = അങ്ങനെയൊന്നുണ്ടെങ്കിൽ

(യാതൊന്ന്)

തത് = അത്

മേ നിശ്ചിതം ബ്രൂഹി = അങ്ങയ്ക്ക് അത് നിശ്ചം (ഉറപ്പിച്ച്) പറയാനാകും ഭഗവാനേ

(എന്നോട് പറയൂ ഭഗവാനേ)

അഹം തേ ശിഷ്യഃ = ഞാൻ ഇതാ അങ്ങയുടെ ശിഷ്യനാകുന്നു.

ത്വാം = അങ്ങയെ

പ്രപന്നം = ശരണം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു

മാം ശാധി = എന്നെ നേർവഴിക്ക് നയിച്ചാലും

✨▪✨▪✨▪✨▪✨▪✨

✨ഭാവാർത്ഥം✨

കാർപ്പണ്യദോഷം കൊണ്ട് നശിക്കപ്പെട്ട സ്വഭാവത്തോടുകൂടിയവനും, ധർമ്മം ഏതാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്തവനുമായ ഞാൻ , അങ്ങേയോട് ചോദിക്കുന്നു, എന്താണ് എനിക്കു് ശ്രേയസ്സ് കരമായിട്ടുള്ളത്. അതിനെ നിശ്ചയിച്ച് പറഞ്ഞു തന്നാലും . ഞാൻ അങ്ങേയുടെ ശിഷ്യനാണ് . അങ്ങെയെ ശരണം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്ന എന്നെ ശാസിച്ചാലും. ഉപദേശിച്ചാലും.

✨▪✨▪✨▪✨▪✨▪✨

✨അന്തരാർത്ഥം✨

അർജ്ജുനൻ തനിക്ക് എന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്ന് പറയുന്നു. “കാർപ്പണ്യദോഷഃ” ദൈന്യം, ചാപല്യം. അജ്ഞതകൊണ്ട് ആവരണം ചെയ്യപ്പെട്ട മനോബുദ്ധികളോട് കൂടിയവൻ .

കാർപ്പണ്യദോഷം എന്നുവച്ചാൽ ഉപനിഷത്ത് പറയുന്നത് ഈ ലോകത്തിൽ നേടേണ്ടതിനെ നേടാതെ, ഈ ജീവിതം വ്യർദ്ധമാക്കി മരിച്ചു പോകുന്നവരെ വിളിക്കുന്ന പേരാണ് കൃപണൻ , (എന്തിനാണോ വന്നത് അതു ചെയ്യാതെ മറ്റെന്തൊക്കയോ ചെയ്ത് മരിച്ചു പോവുക. അങ്ങനെ നേടേണ്ടത് നേടാത്തവൻ കൃപണൻ.) ആകൃപണന്റെ ഭാവമാണ് കാർപ്പണ്യം.

എന്നാലിവിടെ അർജ്ജുനൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് ഇതുതന്നെ ആണോ എന്നറിയില്ല. അർജ്ജുനൻ ഉദ്ദേശിച്ചത് എന്തുചെയ്യണം എന്ന ഒരു ആശയക്കുഴപ്പം. (അറിവില്ലായ്മ).അതിനെയാണ് കാർപ്പണ്യദോഷംകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.

അറിവില്ലായ്മ എന്ന ദോഷത്താൽ എന്റെ ആ സ്വഭാവം മൂഢപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

എനിക്ക് തീരുമാനം എടുക്കാനുളള എന്റെ ആ കഴിവിനെ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.അങ്ങനെ അജ്ഞാന ദോഷം കൊണ്ട് മങ്ങിപ്പോയ സ്വഭാവത്തോടുകൂടിയവനൻ

✨ധർമ്മസംമൂഢചേതാഃ✨

ധർമ്മവും അധർമ്മവും വേർതിരിച്ച് മനസ്സിലാക്കാനുളള ആശയക്കുഴപ്പം, യുദ്ധം ചെയ്യേണ്ടത് ഒരു ക്ഷത്രീയന്റെ ധർമ്മമാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം,അതേ സമയം സ്വന്തക്കാരായിട്ടുളള ആളുകൾ എതിരേ വന്നൽ അവരോടു യുദ്ധം ചെയ്യാമോ ? അത് ധർമ്മം ആകുമോ ? ഇങ്ങനെയുളള ആശയക്കുഴപ്പം.

✨ശാധി = ശാസിക്കുക✨

ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് എന്താണോ എനിക്ക് ശ്രേയസ്സ്കരം അതിലേക്ക് എന്നെ നയിച്ചാലും ഭഗവാനെ..

അർജ്ജുനൻ ആത്മജ്ഞാനം നേടണമെന്ന ഉദ്ദേശ്യത്തോടുകൂടിയല്ല ഇത് ചോദിക്കുന്നത്. ഇപ്പോഴത്തെ ഈ ഒരു പ്രശ്നത്തിന് ഒരു പരിഹാരം അതാണ് അർജ്ജുനൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.

ഇതിനെ ഉപനിഷത്തിന്റെ ഒര് അർത്ഥത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുമ്പോഴാണ് കാർപ്പണ്യദോഷം എന്നാൽ .ഇവിടെ എന്തു ചെയ്യാനാണോ വന്നത് അത് ചെയ്യാതെ ഇരിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് നമുക്കൊക്കെ ചില സമയത്ത് ,എന്തിനെന്ന് അറിയിത്ത ഒരു വിഷാദം. ഇതെല്ലാവർക്കും അനുഭവപ്പെട്ടിട്ടുളള കാര്യമാണ്. ഇങ്ങനൊരു വിഷാദം ഉണ്ടെങ്കിൽ ഉറപ്പിക്കുക ജീവിതത്തിന്റെ ഗതിമാറ്റേണ്ട സമയമാണ്. അതായത് അറിയേണ്ടതിനെ അറിയേണ്ട സമയമായിരിക്കുന്നു.എന്നാണ്.കാരണം , ഈ ഒരു അവസ്ത ഒരാൾക്ക് വരുന്നത് ജീവിതത്തിൽ എല്ലാം സുഖവും അനുഭവിച്ചവർക്കാണ് . (നന്നായീ ജീവിച്ചവർക്ക് ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു ഘട്ടത്തിൽ തോന്നുന്ന ഒരു വിഷാദം). ഇങ്ങനെ ഒരു വിഷാദത്തിലേക്ക് എത്തുമ്പോൾ മനസ്സിലാക്കുക ഈശ്വരനിലേക്ക് അടുക്കേണ്ട സമയമായിരിക്കുന്നു.അതല്ലാതെ മറ്റോന്നുകൊണ്ടും ഈ വിഷാദംമാറില്ല. അപ്പോഴാണ് ഭഗവാനിൽ ശരണം പ്രാപിക്കേണ്ടത്.

ഇവിടെ അർജ്ജുനനും എല്ലാവിധത്തിലും ഉളള സുഖവും,ദുഃഖവും അനുഭവിച്ച അളാണ്.അതിനാൽ അർജ്ജുൻ മനസ്സിലാകുന്നില്ല തനിക്ക് എന്തിന്റെ വിഷാദമാണ് സംഭവിച്ചതെന്ന്. പക്ഷേ അർജ്ജുനൻ വിചാരിക്കുന്നു തന്റെ സ്വജനങ്ങളെ വധിക്കുവാനുളള ബുദ്ധിമുട്ടാണ് വിഷാദത്തിന് കാരണം എന്നാണ്. അർജ്ജുനൻ പോലും അറിയാതെ അവിടെ ആ വാക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നു. കാർപ്പണ്യദോഷം.(എന്താണ് നേടേണ്ടതെന്ന് അറിയാതെ ഈ ലോകം വിട്ട് പോകേണ്ടിവരുന്ന അവസ്തയാണ് കാർപ്പണ്യം.) ആ ദോഷത്താൽ എനിക്ക് എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്നതിനെക്കുറിച്ചൊരു ആശയക്കുഴപ്പം വന്നിരിക്കുന്നു..എന്റെ മനസ്സ് ധാർമ്മീകമായ ചിന്തകളാൽ സമൂഢമായിരിക്കുന്നു. ഈ സമയത്ത് എനിക്ക് എന്താണ് ശ്രേയസ്സ്.

ഈവിടെയും ഉപനിഷത്ത് ഒരു കാര്യം പറയുന്നു. ഈ ലോകത്ത് മനുഷ്യന് ശ്രേയസ്സ് , പ്രയസ്സ് എന്നിങ്ങനെ രണ്ടു ലക്ഷ്യങ്ങൾ ഉണ്ട്. നമ്മളുടെ ആ ഒരു സ്വരൂപത്തെ ; ഞാൻ ആര്? ഈശ്വരൻ എന്ത്? എന്താണ് പ്രപഞ്ചം? ഇങ്ങനെയുളള കാര്യത്തെക്കുറിച്ച് അറിവ് നേടി ,ആ സത്യത്തെ സാക്ഷാൽക്കരിക്കുന്ന രീധിയിൽ ജീവിക്കുന്നതാണ് ശ്രേയസ്സ്കരമായ മാർഗ്ഗം.അതിനാണ് ശ്രേയോമാർഗ്ഗം എന്നു പറയുന്നത്. ഇനി പ്രേയസ്സ് എന്നു പറയുന്നത് ,അങ്ങനെ ഭഗവാനെ തന്റെ ഭൗതീക നേട്ടത്തിന് ഉപയോഗച്ചുകൊണ്ട് ജീവിതതിലെ ഭൗതീകമായ സുഖഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിക്കാൻ കൊതിക്കുന്ന ആ ഒരു മനസ്സിന്റെ ഉടമയെയാണ് ,അതിനെയാണ് പ്രേയസ്സ് , (പ്രേയോമാർഗ്ഗം) എന്നു പറയുന്നത്. ഇവിടെയും അർജ്ജുനൻ ചോദിക്കുന്നത് എനിക്ക് ശ്രേയസ്സ്കരമായിട്ടുളളത് എന്താണ്.? എന്നാണ് ചോദിച്ചത്. അർജ്ജുനൻ എനിക്ക് ആത്മജ്ഞാനത്തെ ഉപദേശിക്കൂ പന്നൊന്നുമല്ല ഉദ്ദേശിച്ചത്. പക്ഷേ അറിയാതെയെങ്കിലും , എനിക്ക് ശ്രേയോമാർഗ്ഗത്തെ ഉപദേശിച്ച് തരൂ ..എന്നാണ് ഇവിടെ അർജ്ജുനൻപറയുന്നത്. ഒപ്പം തന്നെ ഇതിന്റെ ആദ്യപടി എന്നു പറയുന്നത് നമുക്കൊരു ഗുരുവിനെ കണ്ടെത്തണം ,ഗുരുവിന് സർവ്വാത്മനാ കീഴടങ്ങണം . ഗുരു പറയുന്നതിനെ വേദവാക്യംപോലെ എടുത്ത്,ശ്രദ്ധയോടെ അത് അനുസരിക്കുമ്പോഴേ ,ആ ശിഷ്യന് ആത്മവിദ്യ പ്രകാശിക്കുകയുള്ളൂ..

ഇവിടെ അർജ്ജുനൻപോലും അറിയാതെ വീണ്ടും ഭഗവാനോട് പറയുകയാണ്, ഞാൻ അങ്ങയ്ക്ക് ശിഷ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു , ഞാൻ അങ്ങയെ ശരണം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇനി എന്നെ അങ്ങ് നയിച്ചാലും.

ഇങ്ങനെ അർജ്ജുനൻപോലും അറിയാതെ ആ ഭഗവാന് ശണാഗതി ചെയ്തിട്ട് , തന്നെ ഒരു ശിഷ്യനായി സ്വീകരിച്ച് എനിക്ക് ആ ശ്രേയോമാർഗ്ഗത്തെ ഉപദേശിച്ചു തരൂ.. എന്നാണ് അർജ്ജുനൻ അറിഞ്ഞോ, അറിയാതെയോ ഇവിടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.

🔯२ंजीतं☯ മുത്തപ്പനുള്ള കുന്നത്തൂര്‍പാടി Kunnathurpady of Muthappan

കൊഴിഞ്ഞ ഇലകളും ഒരു വസന്തവും മലയും ഉരുളന്‍ പാറക്കല്ലുകളും വനവും പനമരങ്ങളും തനിക്ക് ധാരാളമാണെന്ന് പറഞ്ഞ മുത്തപ്പനുള്ള കുന്നത്തൂര്‍പാടി ഉത്സവപ്രേമികളുടെ ഇഷ്ടസ്ഥലമാണ്.

മുത്തപ്പന്റെ ഭക്തര്‍ക്കും പിന്നെ കണ്ണൂരുകാര്‍ക്കുംമറ്റുജില്ലക്കാർക്കും ഏറെ പ്രിയപ്പെട്ട സ്ഥലങ്ങളിലൊന്നാണ് കുന്നത്തൂര്‍ പാടി.

യഥാര്‍ഥ ഉത്സവത്തിന്റെ ലഹരി പകരുന്ന കുന്നത്തൂര്‍ പാടിയിലെ ഉത്സവനാളുകള്‍ ഒരു ഉത്സവപ്രേമിയും ഒഴിവാക്കാന്‍ പാടുള്ളതല്ല. വനത്തിനുള്ളില്‍ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന കുന്നത്തൂര്‍ പാടിയെന്ന മുത്തപ്പന്റെ ആരൂഢസ്ഥാനം ഉത്സവം ജനുവരി 16 വരെ.

Sri Devi Bhagavatam

Devi Bhagavatam (Devi Puranam)
The Srimad Devi Bhagavatam, also known as Devi Purana, was composed into 12
chapters, containing 18000 verses by the great Veda Vyasa. Though classified as an upa-
purana it is the only purana Vedavyasa called “Maha Purana” meaning the great purana. At
the end of each chapter of the 18 main puranas or the upa puranas is the verse
“This is theend of the fifth section of the Vishnu Purana”, or “Thus ends the first chapter of GaneshaPurana Upasanakhanda called “The Description of Somakanta”.Where as in the Devi
Bhagavatam it is clearly – “Thus ends the eighth chapter of the first Skandha in the
MahapurânaSrimad Devî Bhâgavatam of 18,000 verses by Maharsi Vedavyâsa”. The
choice of words by the great rishis is obvious as Divine Mother is described in all major
sastras as the one beyond and above the trinities and all Gods.

*************************
Resources :-Srimad Devi Bhagavatam. Translated by Swami Vijnanananda

Click to access 68655SrimadDeviPurana.pdf

https://sreyas.in//?s=devi

https://www.pdfdrive.net/sri-devi-bhagavatam-e895821.html
https://docs.google.com/document/d/12knBk5vHj1R8MFCevwoD3e0EJCk5YkV1nzC6mgDjsaw/edit

Adukkathaayar Illam Manthra Shaala

Adukkathaayar Illam Manthra Shaala
Nileshwar, Kerala 671314
094954 16839

https://goo.gl/maps/EV9YRjZmt7B2

Guruthy , Theyyam & Kaliyaattam in a serene atmosphere of Shree Chakra Navaavarana Pooja

ഗുരുതി , തെയ്യം & കളിയാട്ടം

https://renjiveda.wordpress.com/2018/05/19/adukkathaayar-illam-manthra-shaala/

20-05-18 , 21.19 pm

Theyyam, far from being an art form, or a stage presentation of folklore ( as nowadays described), is a deep blend of myth, fear, fantasy, religion, vivid dark colours, demonic rhythm and pure devotion & submission.
Theyyam is an exclusive interaction of Gods & Goddesses with Human beings.
//Raktheshwaryei Namah//